{"id":5723,"date":"2015-01-12T13:42:57","date_gmt":"2015-01-12T13:42:57","guid":{"rendered":"https:\/\/www.houtinfobois.be\/?page_id=5723"},"modified":"2026-06-05T08:56:31","modified_gmt":"2026-06-05T06:56:31","slug":"faq","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.houtinfobois.be\/nl\/technische-informatie\/faq\/","title":{"rendered":"FAQ"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

FAQ (Vragen – Antwoorden)<\/h2>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t
Welke voorzorgsmaatregelen moeten genomen worden voor het bouwen van houten keermuren? <\/div><\/span>\n\t\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t<\/path><\/svg><\/span>\n\t\t\t<\/path><\/svg><\/span>\n\t\t<\/span>\n\n\t\t\t\t\t\t<\/summary>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Hout in contact met de bodem valt onder gebruiksklasse 4.\u00a0Dit betekent dat\u00a0het\u00a0hout,\u00a0dat\u00a0onder deze omstandigheden geplaatst is,\u00a0bijna voortdurend een vochtgehalte van meer dan 20%\u00a0bevat.\u00a0Onder deze omstandigheden is het hout\u00a0erg blootgesteld aan een risico op aantasting door\u00a0houtrotschimmels.\u00a0Hier volgen onze adviezen voor het bouwen van duurzame houten keermuren.<\/b>\u00a0<\/span><\/p>

Wanneer\u00a0het\u00a0vochtgehalte van\u00a0het hout\u00a0hoger is dan\u00a020%, moet de natuurlijke duurzaamheid van het hout (met andere woorden de natuurlijke weerstand tegen schimmels)\u00a0het hoogst zijn.\u00a0Het is dus aangeraden om een\u00a0houtsoort met natuurlijke duurzaamheidsklasse 1<\/b>1\u00a0(op een schaal van 1 tot 5, waarbij 1 overeenstemt met de\u00a0beste duurzaamheid) te kiezen.\u00a0Zonder deze eerste voorzorgsmaatregel moet het hout een verduurzamingsbehandeling ondergaan, waardoor het een levensduur krijgt die afhankelijk is van de houtsoort en het type behandeling.\u00a0<\/span><\/p>

Plaatsing<\/b>\u00a0<\/span><\/p>

Naast de duurzaamheidsvereiste moet het hout ook\u00a0een\u00a0structurele functie\u00a0<\/b>vervullen.\u00a0Het moet immers soms grote hoeveelheden aarde tegenhouden die\u00a0een heel hoge\u00a0volumieke\u00a0massa\u00a0(van in sommige gevallen\u00a01\u00a0000\u00a0tot meer dan 2 000 kg\/m\u00b3 naargelang\u00a0de bodem en het vochtgehalte ervan) kunnen hebben.\u00a0Dit betekent\u00a0dus\u00a0ook dat het hout\u00a0een toereikende\u00a0mechanische eigenschap moet hebben om zijn eerste functie te vervullen: het ondersteunen van de grond.\u00a0Voor tropische\u00a0hardhoutsoorten kan de\u00a0kwaliteit visueel beoordeeld worden\u00a0aan de hand van de\u00a0NBN EN 16737\u202f:20161\u00a0norm\u00a0die\u00a0de\u00a0kwaliteit, STH genaamd, helpt te bepalen.\u00a0Naargelang de houtsoort, houdt de STH-kwaliteit verband met\u00a0een mechanische sterkteklasse\u00a0in de norm\u00a0NBN EN 1912\u202f:20242.\u00a0Een studiebureau\u00a0moet de\u00a0vereiste\u00a0sectie\u00a0van het hout\u00a0berekenen\u00a0op basis van de belasting waaraan het wordt onderworpen en de diepte waarop het moet worden ingegraven.\u00a0<\/span><\/p>

Aan de grondzijde<\/span><\/span><\/strong>\u00a0zal het aanbrengen van een funderings- en ondergrondmembraan met honingraat de ventilatie van het hout bevorderen en, dankzij de afwatering en het feit dat er geen contact is tussen het hout en de bodem, de vochtopname van het hout gedeeltelijk beperken.<\/span>\u00a0Het\u00a0<\/span>membraan\u00a0<\/span>zal<\/span>\u00a0bij hevige regenval bijvoorbeeld<\/span>\u00a0<\/span>ook de moddervloed<\/span>\u00a0indammen<\/span>\u00a0<\/span>via\u00a0<\/span>de houten elementen.\u00a0<\/span>Het aanbrengen van een bijkomende steenlaag<\/span>\u00a0tussen het funderings- en ondergrondmembraan en de bodem\u00a0<\/span>kan de afwatering ook bevorderen,\u00a0<\/span>maar de\u00a0<\/span>volumieke<\/span>\u00a0massa ervan kan<\/span>\u00a0<\/span>het structuurhout extra belasten<\/span>.\u00a0<\/span><\/span>\u00a0<\/span><\/span><\/p>

Ten slotte zal een\u00a0profiel in de hoogte van de houten keermuur<\/b>, van het type tand-en-groef, mits dit\u00a0voldoende gedimensioneerd is (met een diepte van ongeveer 20 % van de breedte van het hout en een breedte van een derde van de dikte), de samenhang tussen de elementen bevorderen.\u00a0Idealiter zal een\u00a0bovenste horizontale plank<\/b>, van hout of een ander materiaal, die op elk van de verticale elementen wordt gemonteerd, de vochtopname van het hout via het kopshout beperken. Als deze plank de juiste afmetingen heeft, kan deze ook de steunelementen met elkaar verbinden om hun structurele functie te versterken.\u00a0<\/span><\/p>

Het afwerkingsonderhoud van het hout zal geen enkele impact hebben op\u00a0de ondersteunende functie ervan. Meestal zal het hout natuurlijk vergrijzen.\u00a0<\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/details>\n\t\t\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t
Kunnen gelijmd gelamelleerde balken in het buitenmilieu gebruikt worden? <\/div><\/span>\n\t\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t<\/path><\/svg><\/span>\n\t\t\t<\/path><\/svg><\/span>\n\t\t<\/span>\n\n\t\t\t\t\t\t<\/summary>\n\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Veel architecten komen in een situatie terecht waarbij ze een structuur in het buitenmilieu moeten plaatsen, en hiervoor hout willen gebruiken. Er bestaan voldoende houtsoorten die hiervoor gebruikt kunnen worden, maar van zodra grote overspanningen (algemeen meer dan 6 meter) gemaakt moeten worden, wordt de keuze vaak beperkter. Het houten materiaal bij uitstek om grote overspanningen te overbruggen is gelijmd gelamelleerd hout. Maar zijn dergelijke balken een goed idee voor buitentoepassingen?<\/span><\/p>

Gelijmd gelamelleerd hout (vaak ook gelamineerd hout genoemd) is een product dat ontstaat door massiefhouten stroken met dezelfde of verschillende mechanische eigenschappen aan elkaar te lijmen. Hierbij worden voornamelijk naaldhoutsoorten zoals vuren, grenen, lorken en douglas gebruikt. Uitzonderlijk wordt dit soms met eik gedaan. Voor kleinschaligere toepassingen zoals schrijnwerk worden ook tropische houtsoorten gebruikt. Het massief hout wordt gedroogd, verbonden aan elkaar, geschaafd, verlijmd, geperst, nogmaals geschaafd en ten slotte op maat gezaagd. De lijmen die gebruikt kunnen worden kunnen sterk verschillen.<\/span><\/p>

Het bekomen houtproduct is ideaal voor binnengebruik, maar van zodra het voor buitentoepassingen wordt gebruikt, zijn er enkele bijkomende uitdagingen. Buitengebruik zonder contact met de grond komt overeen met gebruiksklasse 3. Voor toepassingen in deze gebruiksklasse moeten de gebruikte houtsoorten een natuurlijke duurzaamheidsklasse van minstens 3 hebben (de duurzaamheidsklassen gaan van 1 tot 5, met 1 de hoogste duurzaamheid tegen schimmels). Veel van de gebruikte naaldhoutsoorten (vuren en grenen) hebben een natuurlijke duurzaamheidsklasse van 4 of 5, wat dus te laag is voor buitengebruik. Dit is op zich geen probleem aangezien het hout verduurzaamd kan worden zodat het voldoende duurzaam wordt voor toepassing. Het probleem dat hierbij optreedt ligt echter in het productieproces van gelijmd gelamelleerd hout want het verduurzamingsproces gebeurt voor het schaafproces. Dit wil dus ook zeggen dat tijdens het schaven het verduurzamingsproduct voor een deel verdwijnt uit het houtproduct. Als het verduurzamingsproduct voldoende doordringt in het hout, is dit geen probleem. De houtsoort vuren is een houtsoort die het verduurzamingsproduct moeilijk opneemt. Het grootste deel van het houtproduct zit dus in de randen van de balken. Dat zijn jammer genoeg ook de delen die weggeschaafd kunnen worden, waardoor de balken niet meer voldoende duurzaam zijn voor buitengebruik, als al het product verwijderd werd.<\/span><\/p>

Verder is het nog belangrijk dat de gebruikte lijm afgestemd is op de toepassing. Niet alle lijmen kunnen buiten gebruikt worden (zie norm NBN EN 301). De lijm moet er ook op voorzien zijn dat de individuele massiefhouten stroken zullen werken, afzonderlijk van elkaar. Dit zorgt voor extra krachten op de lijm dus het is belangrijk dat de lijm hierop voorzien is.<\/span><\/p>

Risico\u2019s<\/strong><\/span><\/p>

Het gebruik van gelijmd gelamelleerd hout buiten is dus mogelijk, maar brengt enkele risico\u2019s op aantasting met zich mee. Om deze risico\u2019s te beperken wordt best periodiek een afwerkingsproduct (zoals een lazuur) aangebracht om de wisselwerking van water met het hout te beperken. Daarnaast geeft deze afwerking een fysieke bescherming van het hout tegen de weersomstandigheden (zeker nodig op het kopshout) en is het een van de meest effectieve manieren om balken tegen rot, barsten en verkleuring te beschermen.<\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/details>\n\t\t\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t
Is het ecologisch verantwoord om met hout te verwarmen? <\/div><\/span>\n\t\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t<\/path><\/svg><\/span>\n\t\t\t<\/path><\/svg><\/span>\n\t\t<\/span>\n\n\t\t\t\t\t\t<\/summary>\n\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

De beste energiebesparing is de energie die we niet verbruiken. Het is echter weinig realistisch om helemaal geen energie te verbruiken. Onder bepaalde voorwaarden mag brandhout als milieuvriendelijk beschouwd worden. Het gebruik van energiehout is pas interessant wanneer de hulpbron waarvan het afkomstig is maximaal benut wordt. Het kan niet de bedoeling zijn om waardevolle bomen te kappen en ze rechtstreeks aan te wenden als brandhout, maar wel om ze zoveel mogelijk te gebruiken in woningen, meubilair, enz. Het brandhout komt uit nevenproducten van houtkappen, meer bepaald uit kruin- en uitdunningshout dat niet tot timmerhout verwerkt kan worden.<\/span><\/p>

Hout is een grondstof die volledig hernieuwbaar is. Een groot deel van de bossen wordt duurzaam beheerd en is gecertificeerd. Meer dan de helft van de Waalse bossen en 15% van de Vlaamse bossen zijn (PEFC- en FSC-) gecertificeerd. De balans van de verbranding van energiehout bedraagt nul op het vlak van de uitstoot van broeikasgassen. De tijdens de verbranding uitgestoten hoeveelheid CO2 komt exact overeen met de hoeveelheid CO2 die door de boom werd vastgehouden tijdens zijn groei.<\/span><\/p>

Bij de verbranding van hout komen er echter gassen en fijne stofdeeltjes vrij die schadelijk zijn voor de gezondheid, zoals benzeen, formaldehyde, acrole\u00efne, vluchtige organische stoffen (VOS), koolmonoxide, stikstofoxides (NOx), dioxines, furanen en polycyclische aromatische koolwaterstoffen. De fijne stofdeeltjes, kleiner dan 2.5 micrometer, kunnen diep in de ademhalingswegen binnendringen.<\/span><\/p>

Energiehout heeft dus te maken met een dilemma: enerzijds is het op milieuvlak een zeer interessante brandstof, die volledig natuurlijk en hernieuwbaar is, maar anderzijds kan het gassen en fijnstof voortbrengen die schadelijk zijn voor de gezondheid. Om de balans van deze gevoelige afweging in de juiste richting te laten overhellen, worden meerdere oplossingen aanbevolen.<\/span><\/p>

Aanbevolen oplossingen om energiehout op te waarderen:<\/span><\/strong><\/p>